top of page
Szukaj
  • Zdjęcie autoraAndrzej

Jak być perfekcyjnym?



Jak być perfekcyjnym?

Pamiętam takie dni, kiedy w moim życiu panował perfekcjonizm. Dbałem o tak wiele detalów mojego życia, że czułem się tym wykończony. Idealny ubiór, doskonale wyprasowany i dobrany do pory dnia, mody, butów, wymuskana fryzura. Przesadne przykładania wagi do szczegółów w pracy. Ciągła pogoń za doskonałością. Myśl o najmniejszym błędzie wywoływała we mnie silny lęk.

Perfekcjonizm jest idealną bazą dla lęków, zachowań kompulsywno-obsesyjnych, uzależnień — do braku szczęścia. To wszystko mnie spotkało.


Droga donikąd

Uważałem perfekcjonizm za moją wielką zaletę. Choć czułem się zmęczony podążaniem za doskonałością, uważałem, że to właśnie ta cecha zaprowadzi mnie do szczęścia. Myślałem, że jestem w stanie zmienić wszystko wkoło i mnie samego. Dopasować do mojej idealnej wizji świata. Im bliżej byłem tej wizji, tym większą pustę czułem w sobie. Głęboki ból istnienia, brak, czarną dziurę... Im bliżej byłem zakończenia etapu, który miał doprowadzić mnie do upragnionego szczęścia, tym więcej odkrywałem nowych rzeczy, które należało zmienić i znów powracał lęk o ból. Dzięki medytacji zrozumiałem, że jest to droga donikąd. Za każdym razem, kiedy dostaniesz to, czego chcesz, umysł znajdzie coś nowego. Taka jest jego natura.


Brak miłości

Skąd bierze się perfekcjonizm? Spora grupa perfekcjonistów powie, że to dbałość o samego siebie. Ja kiedyś uważałem, to za moją wielką zaletę. Było tak, bo umysł wypierał ból, nie chciał zobaczyć prawdy — nie lubiłam siebie, nie miałem miłości dla samego siebie. Perfekcjonizm to inaczej niechęć do siebie, czasem nawet nienawiść.


Perfekcjonizm idealny

Kiedy pokochasz siebie, odkryjesz, że możesz jednak być perfekcyjny. Ten idealnej perfekcjonizm, to pokochanie swojej nieidealnej strony. Kiedy to zrobisz, staniesz się idealnym perfekcjonistą i już zawsze wszystko będzie w idealnie.

65 wyświetleń0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie
bottom of page